Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne
Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne a błędy w dopełniaczu
Chociaż rzeczowniki policzalne i niepoliczalne nie stanowią osobnego zagadnienia gramatycznego uwzględnianego czy to w programach nauczania[1], czy to w podręcznikach kursowych, sprawiają początkującym studentom dość duże kłopoty, przede wszystkim w związku z tworzeniem poprawnych form dopełniacza liczby pojedynczej i mnogiej. Warto zatem przyjrzeć im się bliżej.
Definicja i różnice: kiedy rzeczownik oznacza masę, a kiedy porcję?
Liczba to „Kategoria gramatyczna, której podstawowa funkcja polega na sygnalizowaniu jednostkowego lub niejednostkowego (wieloelementowego) charakteru desygnatu rzeczownika”[2]. Rzeczownikom, a także zaimkom rzeczownym, przysługuje kategoria tzw. liczby składniowo niezależnej, co oznacza, że pojawienie się form singularis lub pluralis ma uzasadnienie znaczeniowe[3]. Jeżeli dany rzeczownik odsyła do desygnatu, który można policzyć, to rzeczownik określa się mianem policzalnego, jeśli zaś nie – rzeczownik uznaje się za niepoliczalny. Zasadniczo ten pierwszy nazywa to, co posiada kształt i jest ograniczone pod względem czasu bądź też przestrzeni, ten drugi natomiast nazywa to, co daje się wyobrazić jako swojego rodzaju masę[4]. Co istotne, w pewnych sytuacjach rzeczownikowi niepoliczalnemu można nadać formę liczby mnogiej – ma to miejsce, gdy mowa nie o masie, ale o jej porcjach.
Dopełniacz lp. i lm. w zbiorze zadań „Testuj Swój Polski”
Rzeczowniki policzalne i niepoliczalne to pojęcia pomocne w trakcie pracy nad dopełniaczem liczby pojedynczej i mnogiej. Jak już bowiem powiedziano wyżej, kursantom zdarza się błędnie decydować, która z form, singularis czy pluralis, jest w danym kontekście poprawna. Jedno z ćwiczeń przydatnych w czasie zajęć stanowi Proszę 10 jajek! zamieszczone w zbiorze zadań gramatycznych dla osób niezaawansowanych w serii Testuj Swój Polski. Uwzględnia ono zarówno dopełniacz liczby pojedynczej, jak i mnogiej, a dodatkowo opatrzone zostało rysunkami i krótkim wyjaśnieniem w języku angielskim. Z jednej strony zatem dzięki ilustracjom słownictwo nie przesłania tutaj trenowanego zagadnienia gramatycznego, z drugiej zaś ze względu na zamieszony komentarz gramatyczny uczący się ma możliwość, aby wielokrotnie wracać do reguł istotnych dla wykonania zadania – dopełniacz liczby pojedynczej należy utworzyć dla rzeczowników niepoliczalnych, dopełniacz liczby mnogiej dla policzalnych.
Jak ćwiczyć rzeczowniki masowe z „Hurra!!! Po polsku 1”?
Na lekcjach można także wykorzystać materiał zamieszczony w zeszycie ćwiczeń Hurra!!! Po polsku 1. Chodzi tutaj przede wszystkim o ćwiczenie o charakterze kategoryzującym, polegające na dopasowaniu nazw produktów do słów typu kilogram, butelka, kawałek i jednoczesnym skonstruowaniu poprawnej formy gramatycznej, ponadto o zadanie, w którym studenci uzupełniają listę zakupów spożywczych. Oba pozwalają zwrócić uwagę na zależność istniejącą między dopełniaczem liczby pojedynczej i mnogiej a rzeczownikami niepoliczalnymi i policzalnymi. Im więcej tego rodzaju zadań kursanci wykonają razem z lektorem, tym większe prawdopodobieństwo, że lepiej zrozumieją wspomniane zagadnienie, a tym samym będą popełniać mniej błędów gramatycznych.
[1] Zob. I. Janowska i in. (red.), Programy nauczania języka polskiego jako obcego. Poziomy A1-C2, Kraków 2016.
[2] Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, red. K. Polański, Wrocław 2003, s. 335.
[3] Wielki słownik poprawnej polszczyzny, red. A. Markowski, Warszawa 2008, s. 1600.
[4] Za: https://blog.dobryslownik.pl/liczba-rzeczownikow-cz-i-ilewidzisz-piw-oraz-co-oznacza-blm-w-slownikach/
autorka: Michalina Rittner
Polecane podręczniki do nauki języka polskiego jako obcego:
Polnisch
Englisch